ఇస్లాం- పుట్టుపూర్వోత్తరాలు-2

రెండవ భాగం

అరేబియన్లకు, వారున్న కఠినపరిస్థితుల్లో వారి స్వంత అవసరాలు తీర్చుకొవడమే నైతికత అనిపించేది. కొద్దోగొప్పో కేవలం వారి వారి తెగ(గుంపు) వరకే ఒకరికొకరు తప్పనిసరి విధిగా సహాయంచేసుకొనేవారు. బహుశా వారున్న ఆ ప్రాంతపు కఠోర వాతావరణం మరియు బాహ్యప్రపంచంతో ఎటువంటి సంబంధం లేకపోవడం వారిని అంత కఠినులుగా, స్వార్థపరులనుగా చేసుండొచ్చని విశ్లేషకుల అభిప్రాయం. ఇతరుల పట్ల ఇస్లాం మతస్తుల దృక్పథం ఎలా ఉంటుందో అర్థంచేసుకోవడానికి ఈ ప్రాథమిక అంశాలు ఎంతో తోడ్పడతాయి. అందుకే వీరి యొక్క నైతిక విలువలు, న్యాయ సూత్రాలు ముస్లింలకు ప్రయోజనకరంగా ఉండేటట్లు రూపొందించబడ్డాయి. అంటే వీరు చిన్న తెగల నుండి ప్రపంచముతో, తోటి మనుషులతో సంబంధంలేని ఒక పెద్ద తెగగా (ఇస్లాం మతస్తులు) ఏర్పడ్డారు. కాబట్టి వారి పూర్వికుల్లాగే కేవలం వీరి స్వార్థం చూసుకొంటారు (హడీస్ మరియు ఖురాన్‌ల్లోని అనేక భాగాల్లో అన్యులతో వ్యవహారం ఎంత వివక్షతో కూడి ఉంటుందో చూడగలము. రాబోయే టపాల్లో రెఫరెన్సులతో సహా వివరిస్తాను). 

అరేబియాలో, ముఖ్యంగా మహమ్మద్ జన్మించిన మక్కా వంటి వ్యాపార ప్రాధాన్య కేంద్రాల్లో అనేక మతాలు, ఆచారాలు ఉండేవి. వివిధ మతాల యాత్రికులను ఆకర్షించడానికి వారి మతసంబంధమైన ఘనాకారంలో "కాబా" అనే నిర్మాణాలు కొన్ని పట్టణాల్లో ఉండేవి. మక్కాలోని కాబాలో అనేక దేవతాదేవుళ్ళ ప్రతిమలు ఉండేవి. ఇప్పటికీ ఒక నల్లని ఉల్క రాయి మెక్కాలోని కాబాలో ఉన్నది.  

ఈ నల్లని ఉల్క రాతితో పాటు మహమ్మద్ యొక్క ఖురేషీ తెగవారు "అల్లాహ్" అనే ఒక చంద్ర (నెలవంక) దేవుణ్ణి మొక్కేవారు. ఇంకా అనేక దేవతాదేవుళ్ళకు మక్కాలో ప్రాధాన్యం ఉండేది. మక్కావాసులు సర్వమత సహనశీలురిగా ఉండేవారు. సుదూర ప్రాంతాలనుండి వివిధ మతవిశ్వాసులు మక్కాకు వచ్చి వారి ప్రార్థనలను, పూజలను చేసుకొనేవారు (మహమ్మద్ మక్కాను స్వాధీనపర్చుకొన్నాక ఈ పరిస్థితి పూర్తిగా మారిపోతుంది).

ఈ వివిధ మతాచారాలనుండి మరియు మహమ్మద్ క్రైస్తవ్యంలోని మరియు యూదా మతంలోని (తప్పుగా) అర్థంచేసుకొన్న అంశాలనుండి పుట్టిన మతమే ఇస్లాం (మహమ్మద్‌కు తాను విన్న, గమనించిన సిరియా, అరేబియా చుట్టు పక్కల వ్యాప్తిచెందిన బైబిల్‌కు భిన్నమైన, కలుషితమైన క్రైస్తవ్యం గురించిన జ్ఞానం ఖురాన్లో స్పష్టంగా కనబడుతుంది. ఉదాహరణకు, యేసు తల్లియైన మరియా మరియు యేసుకంటే సుమారు 1400 సంవత్సరాల పూర్వమున్న మోషే సోదరియైన మిర్యాము ఒకరే అని మహమ్మద్ అనుకొన్నాడు. అంటే మొహమ్మద్‌కు వీరు ఒకేతరం వారు కాదు అన్న ఇంగితం కూడా లేదు. ఈ విషయాలన్నీ స్వయానే దేవుడైన (?) అల్లాహ్ మహమ్మద్‌కు గాబ్రియేలు దూత ద్వారా తెలిపాడు. పాపం దేవుడైన (?) అల్లాహ్‌కి కూడా వీరు సమకాలీనులు కారు అనే విషయం అర్థం కాలేదు- ఇంకా ఇట్లాంటి తప్పులు ఖురాన్లో కోకొల్లలు!). 

ఇస్లాం- పుట్టుపూర్వోత్తరాలు-1

మొదటి భాగం

మహమ్మద్‌ను, ఆయన ఆలోచనా దోరణిని అర్థం చేసుకోవాలంటె ఇస్లాంని, అది ఆవిర్భవించిన అరబ్బు సమాజ స్థితిగతులను, అప్పటి మరియు అక్కడి కఠినమైన పరిస్థితులను గూర్చి క్షుణ్ణంగా తెలుసుకోవాలి. మహమ్మద్ (క్రీ.శ.570) కాలంలో అరేబియా ద్వీపకల్పం ఎందుకూ పనికిరాని బీడుభూమి (ఎడారి)గా ఉండేది. భగభగ మండుచున్న సూర్యుడితో భరింపశక్యంకాని మండుటెండతో పగళ్ళు, యముకలు కొరికె చలితో రాత్రులు- నివసించడానికి చాలా ప్రతికూలమైన వాతావరణం కలిగి ఉండేది. ఒక్క పచ్చని మొక్క మొలిచేది కాదు. సంచారజాతుల అరేబియన్ తెగలు రాళ్ళ మధ్యలో, మారుతున్న ఇసుకతిన్నెల్లో గుడారాలు వేసుకొని నివసించేవారు.   

రోము ఆధీనంలోవున్న యూరోప్ మరియు మధ్య ప్రాశ్చంలోని అనేక ప్రాంతాలు, చక్కని రహదార్లు, నీటిపారుదల వ్యవస్థ, తాగునీటి వసతులు కలిగిన మరియు ధార్మిక, సాంస్కృతిక, శాస్త్రియ పరిణతి కలిగి, కళలు, సంగీతంతో విలసిల్లుతున్న బైజాంటియన్ సామ్రాజ్యంలోకి కలపబడుచుండగా, మరోపక్క మనుగడకోసం, తమ తెగల ఆధిపత్యం కోసం నిరంతరం ఒకరితో ఒకరు పోరాడుచు చుట్టున్న ప్రపంచంతో సంబంధం లేకుండా అర్థాయుష్కులుగా ప్రాణాలు విడుస్తూ అరేబియన్ల జీవితం సాగుతూండేది.        

ఇటువంటి కఠినమైన గడ్డుపరిస్థితుల్లో నుంచి ఇస్లాం పుట్టింది కాబట్టి, వారికి తెలియని (మరియు మనసుకు, దేహానికి ఆనందాన్ని, ఊరటని ఇచ్చే) సంగీతం, కళలు మరియు కొన్ని ఆటలు నిషిద్ధమైనవిగా పేర్కొనబడ్డాయి అని కొందరు విశ్లేషకుల అభిప్రాయం. ఈ నిషేదాన్ని ఇప్పటికీ తాలిబాన్లు అమలుపరుస్తున్నారు (ఉల్లంఘించినవారికి శిక్షేమిటో వివరించనక్కర్లేదనుకొంటా! -ఇక్కడ మరియు ఇక్కడ చూడండి). ఇస్లాం ప్రకారం దానికి బాహ్యమైన జ్ఞానాన్వేషణను సమ్మతించదు. అందుకేనేమో ఒరియానా ఫల్లసి తాను రచించిన The Rage and the Pride అనే పుస్తకంలో ఇస్లాం గురించి రాస్తూ, "ఈ మతం (ఇస్లాం) మతాన్ని (ఇస్లాంని) తప్ప మరేది ఉత్పత్తి చేయలేదు." 

అరేబియన్ ద్వీపకల్పం యొక్క ప్రతికూల వాతావరణం వలన దీనిపై ఏ సామ్రాజ్యానికి ఆసక్తి కలుగలేదు. కాబట్టి అభివృద్ధిచెందిన అనాటి  ఇతర సంస్కృతుల ప్రభావం వీరిపై పడలేదు. పర్షియన్ల పుణ్యమాని తీరప్రాంతాలపై వీరి ప్రభావం వలన అరేబియన్లు లిపి కలిగిన అరబిక్‌భాషను నెమ్మదిగా అభివృద్ధి చేసుకొన్నారు. మేకలు, గొఱ్ఱెలకోసం అరేబియన్ ఎడారిపై దండయాత్రచేయడం వ్యర్థమని ఏ సైన్యం కూడా వీరిపైకి రాలేదు. కాబట్టి ఈ ప్రదేశం ప్రపంచంనుండి తెగిపోయినట్లుగా ఉండేది. గ్రీకుల తర్కంతో, భారతీయ గణిత మేధస్సుతో ప్రపంచమంతటిని తాకిన జ్ఞానోదయ ప్రభావం అరేబియన్ ప్రదేశంపై ఇసుమంతైనా పడలేదు. ఎందుకంటె వీరు అనుదినం విపత్కర వాతావరణంతోను, ఇతర తెగలతోను పోరాటాల్లో మునిగిపోయారు. 

మహమ్మద్ జీవితం: ఒక చేదు నిజం

ముఖ్య ఘట్టాలు
   క్రీ.శ. 570- మక్కాలో జననం (అప్పటికే తండ్రి చనిపోయాడు)
           576 - తల్లి కూడా మరణించడంతో అనాధగా మారాడు (చిన్నాన్న        సంరక్షణలో పెరిగాడు)
           595 - ఖదీజా అనే తనకంటే వయసెక్కువున్న ధనవంతురాలైన విదవరాలితో వివాహం 
           610 - దేవదూత ద్వారా అల్లా తనకు వాక్యోపదేశం చేసాడని మొట్టమొదటి ప్రకటన
           619 - చిన్నాన్న మృతి
           622 - మక్కా నుండి మదీనాలో స్థిరపడటానికి ప్రయాణం (హిజ్రా)
           623 - మక్కా ప్రయాణీకుల గుడారాలపై (caravans) దాడి చేయాలని తన అనుచరులకు ఆజ్ఞ.
           624 - బద్ర్ యుద్ధంలో విజయం
           624 - ఖానుఖా యూదులను మదీనా నుండి నిర్మూలించెను 
           624 - అబూ అఫక్‌ను హతమార్చమని అనుచరులకు ఆజ్ఞ
           624 - అస్మా బిన్త్ మర్వాన్‌ను హతమార్చమని ఆజ్ఞ 
           624 - కబాల్ అష్రఫ్‌ను హతమార్చమని ఆజ్ఞ 
           625 - ఉహద్ యుద్ధంలో ఓటమి
           625 - నాదిర్ యూదులను తరిమివేయుట
           627 - ట్రెంచి యుద్ధంలో విజయం (దీనినే ఖందక యుద్ధం అంటారు) 
           627 - ఖురైజా యూదుల ఊచకోత
           628 - మక్కావారితో హుదైబియా సంధి
           628 - ఖైబర్ యూదులను నాశనంచేసి మిగిలినవారిని తన నియంత్రణలోకి తెచ్చుకొనుట
           629 - మూతా యొద్ద క్రైస్తవ ప్రాంతాలపై దండయాత్రలో ఓటమి
           630 - ఎటువంటి ప్రతిఘటన లేకుండా ఆశ్చర్యకరంగా మక్కా కైవసం
           631 - క్రైస్తవ ప్రదేశమైన తబూక్‌పై దాడి. ప్రతిఘటన లేకుండానే కైవసం
           632 - జబ్బుపడి మరణం  

"మహమ్మద్ తననుతాను పొగుడుకొని ఆనందించే స్వార్థపరుడు (narcissist), పిల్లలతో లైంగిక కలాపాలు చేసేవాడు (pedophile), సామూహిక నరహంతకుడు (mass murderer), తీవ్రవాది, స్త్రీద్వేషి (misogynist), కామాంధుడు (lecher), పిచ్చివాడు, బలాత్కారుడు, దోపిడీదారుడు, కుట్రదారుడు" అని ముస్లిం మతభ్రష్టుడైన అలీ సినా (Ali Sina) ప్రకటించాడు. ఇది తప్పు అని ఎవరైనా తమ పవిత్ర ఖురాన్ మరియు ఇస్లామిక్ గ్రంథాలనుండి నిరూపించినట్లైతే 50,000 డాలర్ల బహుమానం ఇస్తానని మరియు తన ఆరోపణలను ఉపసంహరిచుకొంటానని బహిరంగ సవాలు విసిరారు. ఈ సవాలు ఇప్పటికీ నిలిచి ఉంది.        

"మొహమద్- అత్యంత శక్తివంతమైన, దేవునిచే నియమించబడిన ఆఖరి ప్రవక్త (?), ఖురాన్- నేరుగా అల్లానుండి గాబ్రియేలు దూత మొహమద్‌కు వల్లించిన దేవోక్తి (?), ఇస్లాం- పవిత్రమైన, శాంతికరమైన మతం (?)- విశ్లేషణ

"భారతీయ బానిస వ్యాపారం" అనే శీర్షికతో 8 టపాలు ఈ బ్లాగ్‌లో వ్రాసాను. ఐతే ఇది ఇంకా పూర్తికాలేదు. మిగిలిన విషయాలను త్వరలోనే పూర్తి చేస్తాను. రాబోయే టపాల్లో "ఇస్లాం" గురించి ముఖ్యంగా పవిత్ర(?) ఖురాన్ గురించి విస్తృతంగా చర్చించాలని అనుకొంటున్నాను. ఇప్పుడా అవసరం ఏమొచ్చింది అని చాలా మందికి అనిపించొచ్చు లేక మనకెందుకులే గొడవ అనుకోవచ్చు. ఇటువంటి మన నిర్లక్ష్యమే మన చరిత్రను రక్తసిక్తం చేసింది. అంతేగాక ఇస్లాం గురించి ఒక బహిరంగ చర్చ జరగడం చాలా అరుదు. ఒకవేళ ముస్లిం మతం గురించి ఎమైనా అపోహలు, అపార్థాలుంటె కూడా చర్చించడం ద్వారా తొలగించుకోవచ్చు. అది ఇస్లాం కే మంచిది కదా! ఖురాన్ నేరుగా అల్లా నుండి వచ్చింది అని ముస్లింలు నొక్కి చెబుతారు. అయితే ఖురాన్ని మిగిలిన మతగ్రంథాలతో పోల్చి చూసి ఇది ఎంతవరకు నిజమో సత్యానేషులు తెలుసుకోవాలని ఆకాంక్షిస్తున్నాను. ఖురాన్ విశ్వనీయతను నిరూపించుకొంటె మంచిది. అంతేకాని దాని గురించి మాట్లాడేవారిని చంపుతామని బెదిరించడం ఇప్పటివరకు అనేక ముస్లింలు చేస్తున్న పని. రాబోయే టపాల్లో ఖురాన్, మొహమద్ మరియు ఆయన ప్రకటించిన ఇస్లాం గురించి నేను తప్పుగా వ్రాసాను అని ఎవరైన అనుకొంటే లేక నేను అపార్థం చేసుకొన్నాను అనుకొంటే దానిని నిరూపించి జ్ఞానోదయం కలుగజేయగలరు (ఎవరైనా ఈ బ్లాగ్ చదివితే!).

భారతీయ బానిస వ్యాపారం-8

  
మొఘల్ పరిపాలన (క్రీ.శ. 1526-1707)-2


3) జహంగీర్ (1605-1627, అక్బర్ కుమారుడు) తన చరిత్ర గ్రంథంలో, తన తండ్రియైన అక్బర్ మరియు తన స్వంత పాలనలో కలిపి సుమారు ఐదారు లక్షలమందిని హతమార్చినట్లు వ్రాసాడు (ఖాన్:200). జహంగీర్, కేవలం ఒకే (1619-29) సంవత్సరంలో సుమారు 2 లక్షల హిందువులను బానిసలుగా విక్రయించడానికి ఇరాన్‌కు తరలించాడు. ముస్లింలు పిల్లలను నపుంసకులనుగా చేసి కప్పందార్లకి బానిసలుగా ఇచ్చేవారు (ఖాన్:285).

4)షాజహాన్ (1628-1658, అక్బర్ యొక్క మనుమడు): ఈయనపాలనలో హిందూ రైతుల పరిస్థితి దయనీయంగా మారింది. రైతుల పిల్లలను, స్త్రీలను శిస్తు కింద లెక్కించి బానిసలుగా చేసుకొనేవారు. చివరకు రైతులు కూడా తిండికి గతిలేక వారినివారు బానిసలుగా అప్పగించుకొని, చిత్రహింసలు తగ్గించుకోడానికి ఇస్లాంను స్వీకరించేవారు. ఇటువంటి షాజహాన్ పాలనను గురించి మన చరిత్ర గ్రంథాల్లో "మొఘల్ స్వర్ణయుగం"గా వర్ణిస్తారు. నిజానికి ముసల్మాన్లు హిందుస్థాన్‌ను ఆక్రమించుకొన్నప్పటినుండి వారికి స్వర్ణయుగమే, కాని హిందువులకు అది ప్రత్యక్ష నరకం. షాజహాన్ హిందూ మరియు క్రైస్తవ ఆలయాలను నాశనం చేయడంలో క్షణమైనా ఆలస్యం చేసేవాడుకాదు. ఇంకా ఇతడు ఆగ్రాలో 4,000 మందిని ఇస్లాంలోకి మారడమో లేక చావడమో తేల్చుకోమని హెచ్చరిస్తూ వారి కన్యకలని, స్త్రీలని తన హారేంనకు తరలించాడు. హూగు ప్రాంతంలో 10,000 మందిని సంహరించాడు. తన స్వంత కుమార్తెలతో జుగుప్సాకరంగా సంభోగించినట్లు రుజువులతో సహా ట్రిఫ్కోవిక్ తన పుస్తకంలో వివరించాడు (112వ పుట; K-విభాగం). షాజహాన్ తన మూడవ భార్యయైన ముంతాజ్‌తో పందొమ్మిదేళ్ల వైవాహిక జీవితంలో పధ్నాల్గవ కాన్పు సమయంలో మరణించింది. ఆమేతో ప్రేమగా ఉండేవాడని మచ్చుకు ఒక్క అధారం కూడా లేదు. ఇక తాజ్‌మహాల్ ఆయన కట్టించాడు అనేది చాలా వివాదాస్పద అంశమని ఎందరో ఆర్కియాలజిస్ట్‌లు తమ అభిప్రాయాల్ని వెలిబుచ్చారు. 

మొఘల్ చక్రవర్తుల పాలనలో సుదూర దేశాలనుండి అనేక బానిసల్ని హిందుస్థాన్‌కు తీసుకొచ్చేవారు. ఉదాహరణకు, ఔరంగజేబ్ తన హారేం కాపలాకు ఉజ్బెక్ మరియు తాతర్ ప్రాంత స్త్రీలను నియమించాడు. ఇంకా అనేకమంది ఐరోపా స్త్రీలని కామబానిసలుగా కలిగి యుండెను (ఖాన్:317).

5)ఔరంగజేబ్ (1658-1707, అక్బర్ మునిమనుమడు), యావత్ భారతదేశాన్ని ఆక్రమించుకొని, ప్రజలందరిని బానిసలుగా చేసుకొని, సంపూర్ణ ఇస్లామిక్ రాజ్యంగా మార్చాలని ఆకాంక్షించాడు (ఖాన్:104). కొంచెం నిస్తేజమైన ఇస్లాంని ఇతడు పునరుత్తేజపరచాడు. అంటే ఆలయాల్ని, హైందవ వేద పాఠశాలల్ని ధ్వంసం చేసి అనేకమంది పండితులని, హిందువులని విచక్షణారహితంగా చంపాడు. కక్షసాధింపుగా షరియా చెట్టాల్ని, దిమ్మీ చెట్టాల్ని ప్రయోగించేవాడు (ఖాన్:98). హిందువులు భరించలేక ఎదురుతిరిగారు. నాయకత్వం వహిస్తున్న రాజ్‌పుట్ సైన్యాన్ని సమర్థంగా ఎదురుకోలేక వారిని మానసికంగా కృంగదీయడానికి ఇష్టమొచ్చినట్లు విధ్వంసాలు చేయడం, పండ్ల చెట్లను నరకడం, హిందూ స్త్రీలను, పిల్లలను చెరపట్టడం వంటి దుశ్చర్యలు చేసారు (సుక్డీయో: 265) (ముస్లిం హడిత్‌లో నియమింపబడినట్లు అన్యులైన బాటసారులకి, ప్రయాణికులకి తీవ్ర ఇబ్బంది కలుగునట్లు పండ్ల చెట్లను నరికి, తలదాచుకోకుండా దారినున్న నివాసాల్ని ధ్వంసంచేసి వారిని దోచుకొని పిల్లలను, స్త్రీలను చెరపట్టవలెను- 09.13 మరియు 09.15 హడిత్ ఆజ్ఞలు). భారతదేశాంలోనున్న ఒక ఫ్రెంచి వైద్యుడు, చిన్నపిల్లలను శిస్తు క్రింద లెక్కగట్టి ముసల్మాన్ సుంకరులు బలవంతంగా లాక్కుపోయేవారు అని తన డైరీలో వ్రాసుకొన్నాడు (ఖాన్:284).

భారతదేశంలోకి ప్రవేశిస్తున్న బ్రిటీష్‌వారు బానిసత్వాన్ని నిరోధించినప్పటికి ముస్లింలు భారత్ లోపలా వెలుపలా విరివిగా బానిసల వ్యాపారం చేసేవారు.

భారతీయ బానిస వ్యాపారం-7

మొఘల్ పరిపాలన (క్రీ.శ. 1526-1707)- 1

1) జహీరుద్దీన్ షా బాబర్ (1483-1530) లోడిని ఓడించి ఢెల్లీ పీఠాన్ని అధిష్టించాడు. ఖురాన్ నుండి తెగ సూక్తులు చెప్పే బాబర్, జీహాద్ చేయుటలోను, హిందువుల తలలు నరికి గుట్టలుగా పోయడంలోనూ, పిల్లలను, స్త్రీలను చెరపట్టి అనుభవించుటలోను అంతే ఆసక్తి ప్రదర్శించేవాడు (ఖాన్:282; లాల్:438-459). ఈయన ఏలుబడిలో నాయకత్వం కోసం తీవ్రమైన పోటీ ఉండేది.

ఒకప్పుడు ఆఫ్గానిస్థాన్ హిందూ రాజ్యంగా ఉండేది. దీనికి గాంధార
మరియు వాహిలి లేక వాహిలిక అనే పేర్లుండేవి. ఇక్కడ శైవులు,
బౌద్ధమతస్తులు అధికంగా ఉండేవారు. హిందూ రాజులచే యేలబడుచున్న
ఈ ప్రాంత ముఖ్య నగరాలైన కాబుల్ మరియు జబూల్ పై క్రీ.శ. 654
నుండి అరబ్బు ముష్కరుల దాడులు ప్రారంభమయ్యాయి. సుమారు
200 యేండ్లు గాంధార (ఆఫ్ఘాన్) పటాన్లు వారిని నిలువరించ
గలిగారు కాని ఎట్టకేలకు ఓడిపోయారు. ముస్లింలు హిందువులను
ఊచకోతకోసిన రీతి ఎంత భయానకమంటే అక్కడి పర్వతశ్రేణులకి
"హిందూఖుష్" అని నామకరణం చేసారు. "హిందూఖుష్" అనగా
"హిందువుల వధ" అని అర్థం. కొండకోనలలో హిందువుల రక్తం
ఏరులైపారింది. గత్యంతరంలేక అనేకులు ఇస్లాంను స్వీకరించారు.
ఆఫ్ఘాన్‌లో 1980 లో కమ్యూనిస్టు ప్రభుత్వం పడిపోయాక
మరియు డిసెంబర్ 6, 1992లో బాబ్రి మసీదు కూల్చివేయబడ్డాక,
కాబుల్, జలాలబాద్, మరియు కాందహార్ ప్రాంతాలలో ఉన్న
75,000 మంది హిందూ మైనారిటీలపై భయంకర దాడులు జరిగాయి.
ఎప్పటిలాగే అంతర్జాతీయ మీడియా ముస్లిం మనోభావాలకు
భంగం కలగొద్దని ఆ వార్తలను పెద్దగా పట్టించుకోలేదు. అనేకమంది
హిందువులు ప్రాణాలు అరచేతిలో పెట్టుకొని ఢెల్లీ వంటి నగరాలకు
పారిపోయారు. ఉదాహరణకు ఢెల్లీ పరిసరప్రాంతాల్లో ఎక్కువగావుండే
"సెహగల్"లు ఆఫ్ఘాన్ హిందువులే!

2) అక్బర్ ద గ్రేట్ (1556-1605; బాబర్ మనుమడు) : పల్లెలు, పట్టణాలపై దాడిచేసి దోచుకోవడం, స్త్రీలను చెరపట్టడం సర్వసాదారణమైపోయింది. అయితే అక్బర్ ఈ దురాగతాల్ని కొంతవరకు నిరోధించుటకు ప్రయత్నించాడు కాని సఫలీకృతుడు కాలేదు. ముస్లిం సైన్యానికి, అధికారులకి మింగుడుపడదేమొనని చివరకు చూసి చూడనట్లు వదిలేసాడు. భారతభూభాగం చాలా వరకు అక్బర్ ఆధీనంలోకి వచ్చింది. నిరక్షరాసుడైన అక్బర్ కొంత సహనశీలి కాబట్టి ఇతన్ని ఇస్లాం వ్యతిరేకిగా ముల్లాలు, అధికారులు తలంచారు. అక్బర్ తన దర్బారులో ఇతర మతస్తులకి కూడా ఉన్నత కొలువులిచ్చాడు. ఇతను దిన్-ఎ-ఇలాహి (స్వచ్ఛమైన విశ్వాసం) అనే అందరినీ కలుపుకొనిపోయే కొత్త మతాన్ని ప్రకటించాడు (ఖాన్:152). ఇతడు హిందూ మరియు జొరాస్ట్రియన్ పండుగలను అధికారికంగా ఆమోదించాడు (ట్రిఫ్‌కోవిక్:112). ఇతడు "జిజ్యా" పన్నును రద్దు చేసాడు. అయినా ఇంకా అనేక పన్నులు హిందువులపై అదనంగా ఉండేవి. అయితే ఇతడు తన ఇస్లామిక్ మతాన్ని, విశ్వాసాల్ని పూర్తిగా వదల్లేదు. కాలిఫ్ అధికారాన్ని ఇతడు తృణీకరించినప్పటికీ మక్కా, మదీనా మరియు ఇతర ముస్లిం ప్రాధాన్య ప్రాంతాలకు విలువైన బహుమతులు పంపేవాడు.  అక్బర్‌కు అనేకమంది బానిసలు, "హారెం" లో ఉపపత్నులు, స్త్రీలు బానిసలుగా నుండిరి. అతడు విగ్రహారాధనను ద్వేషించేవాడు (మొఘల్ స్మృతులుగా పేర్కొనే "బాబర్‌నామా"లో వ్రాయబడినది). హిందువులలో అత్యదికులు విగ్రహారాధికులేనని పేర్కొన్నాడు. శిస్తులు కట్టలేక సుమారు 30 వేలమంది చిత్తూరు రైతులు 6,000 మంది రాజ్‌పుట్‌లతో కలిసి ఆయుధాలు చేపట్టగా, అక్బర్ వారిని భయంకరంగా సంహరించాడు. కొందరిని చెరపట్టి చిత్రహింసలు (ఏనుగులతో తొక్కించడం, ముళ్ళ కొరడాలతో కొట్టించడం, కాళ్ళకు తాళ్ళు కట్టి గుఱ్ఱాలతో లాగించి అడ్డంగా చీల్చివేయించడం వంటి శిక్షలు విధించాడు) చేసి బ్రతికిన వారిని బానిసలుగా చేసుకొన్నాడు (ఖాన్:88, 113; ట్రిఫ్‌కోవిక్:112).
"తిరగబడిన వారిని అతికిరాతంగా చంపారు. ఒక్కపూటలోనే సుమారు 2,000 మంది తలలు నరికారు. ప్రాణాలతో బయటపడ్డా వారిని, వారి భార్యలను దాసదాసిగా చేసుకొన్నారు. వారి ఆస్తులను, యౌవ్వన స్త్రీలను ముసల్మాన్లు పంచుకొన్నారు. ఇదంతా అక్బర్ చక్రవర్తి మూడు రోజులు అక్కడేవుండి జరిపించారు" (సుఖ్‌డీయో: 252).
"అక్బర్ కామవాంఛలు తీర్చుకోడానికి తన హారేంలో 5,000 మంది అందమైన యువతులు మరియు పిల్లలని కలిగి యుండెను" (ఖాన్:102).

అక్బర్ సామూహిక బానిసత్వానికి స్వస్తి పలకాలని భావించినప్పటికీ అది సాధ్యం కాలేదు. అతని సైన్యాధిపతులు, అధికారులు అనేకమంది బానిసల్ని కలిగియుండిరని చరిత్రకారుల గణాంకాలు సూచిస్తున్నాయి. ఎంత ఎక్కువమంది బానిసలుంటే అంత గొప్ప అనే భావం ముస్లిం అధికారుల్లో, ప్రథానుల్లో ఉండేది కాబట్టి ఏ కారణం లేకుండానే వారు అప్పుడప్పుడూ హిందువులపై విరుచుకుపడేవారు (ఖాన్:282). ముఖ్యంగా బెంగాల్ ప్రాంతంలో నపుంసకుల వ్యాపారం బాగా జరిగేది కాబట్టి మగపిల్లలను, పురుషులను చెరపట్టి వారిని కొజ్జాలుగా మార్చి వ్యాపారం చేసేవారు. అబ్దుల్లా ఖాన్ ఉజ్బేగ్ అనే అక్బర్ యొక్క ఒక సైన్యాధికారి, ఇలా ప్రగల్భాలు పలికాడు;
"నేను 5,00,000 మంది స్త్రీలను, పురుషులను, పిల్లలను చెరపట్టి బానిసలుగా అమ్మేసాను. వారు మహమ్మదీయులుగా మారి వారు ఇక్కడ అల్లా "తీర్పు దినం" నాటికి కొన్ని కోట్ల జనాంగంగా తయారవుతారు" (ఖాన్: 103). 

అక్బర్ పాలనలో ప్రతీ ముస్లిం దెగ్గర అనేకమంది సేవకులు, బానిసలు ఉండిరి. అసలు ముస్లింలు కష్టపడే అవసరం లేకుండా పోయింది. (ఖాన్:283).

అక్బర్ కుమారుడైన జహంగీర్ మరియు మనుమడైన షాజహాన్ అక్బర్‌వలె కాక పూర్తిగా ఇస్లాంను పాటించారు.  

భారతీయ బానిస వ్యాపారం-6

ఢెల్లీ సుల్తాన్ పీఠాన్ని కూల్చివేసిన తిమూర్ (తామర్లిన్) (1398/99)

సూఫి ఇస్లామిక్ భక్తిపరుడైన (మధ్యాసియాకి చెందిన తుర్క/మొఘల్) అమీర్ తిమూర్ 1398/99 లో ఢెల్లీపై దండెత్తి 1,00,000 బానిసల్ని ఊచకోత కోసి సుమారు 2,00,000-2,50,000 మంది బానిసలను మరియు నేర్పుగల పనివారిని (skilled workers and craftsmen) మధ్యాసీలోని సామర్ఖండ్‌నకు చెరపట్టుకొనిపోయాడు (ఖాన్:282; లాల్:544). తిమూర్, తన "స్మృతుల గ్రంథం"లో ఢెల్లీ దండయాత్రను గూర్చి ఇలా వ్రాయించాడు:
"దండెత్తి వెళ్లిన 15,000 మంది తుర్క సైనికులొక్కొక్కరికి 50-100 బంధీల చొప్పున చిక్కిరి. ఇది కేవలం 17వ రోజు జరిగిన దాడిలో చిక్కిన బానిసల సంఖ్య. స్త్రీలు మరియు ఇతర దోపిడీ సొమ్ముల లెక్కకు అంతేలేదు. ముసల్మాన్‌ల ఆధీనంలోనున్న ప్రదేశాలపై మేము దాడిచేయలేదు కాని వారిని సూఫి ఇస్లాంను స్వీకరించమని హెచ్చరించాము. తిరిగి సామర్ఖండ్‌కు వెళ్లే దారిపొడవునా దోచుకొంటూ, అందమైన స్త్రీలను, పిల్లలను చెరపడుతూ వెళ్లాము."("తిమూర్ యొక్క స్మృతులు"- బోస్టం: 648).  

ఢెల్లీ సుల్తాన్ పీఠాన్ని తిరిగి స్థాపించిన సయ్యద్ మరియు లోడి వంశస్తులు (1400-1525)

తిమూర్ ఢెల్లీలో టర్కిష్ పాలనను విచ్చిన్నం చేసాక తనకు కప్పం కట్టేవారికి 1506 వరకు అధికారమిచ్చాడు.
ఈ సయ్యద్ సుల్తాన్లు కతెహార్ (1422), మాల్వా (1423) మరియు అల్వార్ (1425) ప్రాంతాలపై దండెత్తి ఎందరినో నరికి, బానిసల్ని దోపుడు సొమ్ముని కొల్లగొట్టారు. వీరి తరువాత లోడి సుల్తాన్లు ఢెల్లీ గద్దెనెక్కారు (1451-1526). ఎందరు మారినా హిందువుల స్థితి మాత్రం మారలేదు. అది అంతకంతకు దిగజారింది. సుల్తాన్ బహ్‌లూల్ చేసిన ఆకృత్యాలకు నిస్సార్ అనే ప్రదేశం నిర్మానుష్యమైంది. సికిందర్ లోడి రేవా మరియు గ్వాలియర్ పట్టణాల్లో ఇంతకంటే ఎక్కువ ఆకృత్యాలు చేస్తూ చెలరేగిపోయాడు (ఖాన్:282). 

సూఫీలైనా, సున్నీలైనా, షియాలైనా, ఇస్లాంలో ఏ తెగైనా సరే పర్యావసానం మాత్రం ఒక్కటే! అది అన్యమతస్తులు, విగ్రహారాధికుల ఊచకోత, వారి స్త్రీలను, పిల్లలను చెరచడం, వారి కష్టార్జితాన్ని దోచుకోవడం. హిందుస్థాన్ యొక్క రక్తసిక్త చరిత్రను కొందరు స్వార్థ రాజకీయనాయకులు వారి సొంతప్రయోజనాలకోసం అణచివేసారు. 

("మొఘల్ పాలన"- తరువాతి టపాలో)